ποίημα στο ΓΙΑΤΙ.

Γιατί όταν είμαι ,
δεν είσαι;
γιατί ο αγέρας που πλανιέται
φέρνει τ όνομά σου;

Τ αστέρια και α άτομα της ύλης
ελεύθερα απ το σύμπαν,
θέλουν το απόλυτο,
απαιτούν το απόλυτο.

Γιατί αισθάνομαι τόσο μακριά
και τόσο κοντά;
Γιατί η νύχτα σβήνει
και η μέρα ξυπνάει;
Δεν έχω την απάντηση,
μα δεν πειράζει,,

ο παράδεισος ξαναφωτίζει
και θέλησα να πετάξω από χαρά
να τρέξω
ελεύθερος
χωρίς σύνορα,,
πέρα από τον εαυτό μου,..


Antonio Alvarez de Garmendia. 
Traslation by 
Ioanna Georgios Pantelopoulou.



Comentarios

Entradas populares de este blog

El jazmín es un grito.

Derrumbar tu cuerpo.

Yo soy.